Een molecule ozon bestaat uit drie zuurstofatomen (O). De chemische formule van ozon is dus O3. De naam ozon komt van het Griekse woord ozein, wat ruiken betekent. Ja, inderdaad ozon heeft een zeer typische geur. Na een zwaar onweer met hevige bliksems kan je het gemakkelijk ruiken, of in een kleine kamer waar een kopieerapparaat of laserdrukker lange tijd aan het werken is. De kleur van dit gas met een kookpunt van -119,9 °C is lichtblauw. Ozon werd reeds in 1840 ontdekt door Christian Schönbein.

Ozon is zeer reactief, meer dan gewoon zuurstofgas dat uit slechts twee zuurstofatomen bestaat. Ozon is sterk desinfecterend. Daardoor kent het ook heel wat toepassingen zoals het ontsmetten van water (drinkwater, bronwater, maar ook soms zwembadwater) en het bleken van stoffen.

Het gevormde ozon beschermt ons tegen de schadelijke UV-straling afkomstig van de zon, omdat de ultraviolette straling de ozon terug afbreekt tot zuurstofgas en een zuurstofatoom.

Tijdens een hevig onweer met veel bliksems ontstaat ozon op dezelfde manier als in de stratosfeer. Ozon is te reactief, maar ook te onstabiel om het echt op te slaan. Als je het nodig hebt, moet je het dus ter plaatse aanmaken. Dat kan je doen door een bliksem te imiteren met behulp van elektrische ontladingen in een ozongenerator, een apparaat dat door Werner von Siemens ontwikkeld werd.

Bij standaardtemperatuur en -druk is ozon een kleurloos tot lichtblauw gas met een karakteristieke prikkelende geur. In vloeibare vorm is het donkerblauw.

De naam komt van het Griekse ozein (ὄζειν), hetgeen ruiken, rieken, geuren betekent. Dit verwijst naar de karakteristieke geur van het gas.

Ozon werkt desinfecterend en wordt gebruikt om bijvoorbeeld drinkwater te ontsmetten. Het voordeel ten opzichte van bijvoorbeeld dichloor is dat het geen smaak in het water achterlaat. Verder wordt ozon nog gebruikt bij het desinfecteren van bronwater, zwemwater en van oppervlaktes die in contact komen met voedsel, bij het verwijderen van sporen van gisten uit lucht (belangrijk wanneer voedsel ingepakt wordt), bij het schoonmaken en bleken van stoffen, het ontgeuren van (auto)interieurs en materialen na een brand en bij het verwijderen van ongewenste schadelijke stoffen (bijvoorbeeld herbiciden) uit water.

In de intensieve visteelt en de aquaristiek wordt ozon als desinfectiemiddel gebruikt en voor afbraak van afvalproducten van de vis. Het wordt ook toegepast als oxidator bij bodemsaneringen (C-sparge) van organische verontreinigingen (bijvoorbeeld BTEX of trichlooretheen).

In de organische synthese wordt ozon aangewend bij de ozonolyse. Deze reactie wordt gebruikt om alkenen oxidatief te splitsen. Zo wordt cyclohexeen geoxideerd tot adipaldehyde:

Het medisch gebruik van ozon komt nog steeds voor, met name in Cuba wordt het toegepast bij kankerbestrijding.

Het vindt toepassing als oxydatiemiddel, spec. voor het bleken van organische stoffen, als desinfectans (zie ozoniseren) en voor luchtverbetering in afgesloten ruimten.

Bronnen

https://nl.wikipedia.org/wiki/Ozon_(stof)

https://nl.wikipedia.org/wiki/Ozon_(stof)

https://www.chem.kuleuven.be/profatoom/lln/molecvandemaand_ozon.php#:~:text=De%20naam%20ozon%20komt%20van,woord%20ozein%2C%20wat%20ruiken%20betekent.

https://www.ensie.nl/vreemde-woorden/ozon